Nieuwsartikel

Personeelsreis Basisschool Brussel

13/11/2012 door Fatih Hasbal

PERSONEELSREIS naar TURKIJE met het LUCERNA-TEAM !!!

De heenreis

Na de lange heenreis...
 Busrit Anderlecht  Dusseldorf (3u)
 Vlucht Düsseldorf  Izmir (3u30)
 Busrit luchthaven Izmir
 Hilton Hotel (1u)
...kwam de nachtrust als een geschenk uit de hemel!!!

Onze eerste nacht in Izmir werden we ondergedompeld in luxe. Net zoals we Paris Hilton kennen, was ook het ‘Hilton’ Hotel: vol glitter & glamour.

Dag 1  zondag 28/10/2012
Na een heerlijk ontbijt, met een buffet waar geen eind aan kwam, stapten we de bus op voor onze eerste verkenning van Izmir. Een vriendelijke gids nam het woord en vertelde ons kort hoe onze dag eruit zou zien.

In een notendop... we zouden die dag de 2 belangrijkste delen van Izmir ontdekken: Konak & Karşiyaka.

We begonnen met de laatste. Daarvoor moesten we de golf oversteken met de ferry. Aangekomen in Karşiyaka, werden door de gids meegenomen naar het historische verleden van Izmir. Karşiyaka werd oorspronkelijk niet bewoond. De inwoners van Izmir kwamen hier enkel om te ontspannen, te zwemmen en te genieten van de rust. Later begonnen de mensen zich hier te settelen, door het nijpende tekort aan woongebied.

Na een wandeling door de winkelstraat, was het reeds tijd om terug de ferry op te stappen. We konden niet te lang blijven, omdat er die dag duizenden voetbalsupporters verwacht werden in de stad.

Om 18u zou namelijk het eerste fluitsignaal klinken van de match tussen 2 rivaliserende ploegen: Karşiyaka & Göztepe.

Nota  Karşiyaka heeft deze wedstrijd gewonnen met 2-0.

Terug aan de overkant van de golf, kwamen we aan in Konak. Dit is eigenlijk het centrum van Izmir. Van hieruit is de stad beginnen groeien tot de metropool, die zij nu is.

Hier bezochten we het beroemde Konakplein met zijn bekende klokkentoren en een verrassend kleine moskee.

Ook de oude jachthaven en de Franse ‘customs house’ waren een bezoekje waard. De gebouwen die vroeger als douane werden gebruikt, zijn in 1890 door de enige echte Gustave Eiffel gerenoveerd en omgebouwd tot een prachtig shoppingcenter, “KONAK PIER” genaamd.

Vanuit Konak zetten we onze reis verder richting Gaziemir. We kregen namelijk de kans om een bezoek te brengen aan de privéschool: “GAZI EMIR YAMANLAR”.

Deze school is nog maar 2 maanden open en dat zie je onmiddellijk aan de zeer moderne bouwstijl. Héél indrukwekkend!!

We werden hartelijk ontvangen door de directeur en de adjunct-directeur in de al even indrukwekkende refter. Met propere handen – gewassen aan één van de 12 lavabo’s aan de ingang van de kantine – konden we met onze benen onder tafel schuiven voor het middagmaal.

Na een geslaagde maaltijd kon de verkenning van de lokalen beginnen. Onder leiding van de directeur bezochten we onder andere: het laboratorium, de muziekklas, de knutselklas, de projectiezaal, de sprotzaal en alle klassen van de lagere school.

Bij een lekker glaasje granaatappelsap vergeleken we met de directeur de pedagogische projecten van zowel Yamanlar als Lucerna Basisschool. Tijdens dit gesprek ontdekten we toch enkele cruciale verschillen tussen het onderwijs in Turkije en België.

Na het nemen van deze groepsfoto, keerden we met de bus terug naar het centrum van Izmir.

Ondanks de vele kilometers die we vandaag met de bus moesten overbruggen, zat de sfeer er telkens goed in. Al van bij dag 1 had iedereen daardoor al snel het gevoel dat dit een geslaagde reis zou worden!!!

Terug in het centrum aangekomen, maakten we een wandeling door de drukke straten van de bazaar. Tot slot brachten we nog een bezoek aan de meest bezochte moskee van Izmir. Hier konden wij het ritueel van het gebed bijwonen. Ik vond dat persoonlijk een indrukwekkende ervaring. Om ons te bedanken voor de leuke dag, nam de gids ons vervolgens mee naar een terrasje, waar we een typische Turkse koffie dronken. Wat deze koffie zo speciaal maakt, is dat hij klaargemaakt wordt in het kopje in plaats van in een groot koffiezetapparaat. Doordat de koffie in het kopje wordt opgewarmd, blijft onderaan een laag koffiedik achter. Laten we zeggen dat het ‘speciale’ koffie is.

Het was een vermoeiende, maar toffe eerste dag.

En dan was het eindelijk tijd voor het avondeten. En dat gebeurde niet in het hotel of op restaurant. Integendeel... We werden uitgenodigd door Elif Asena Sonmez en haar familie. Dit is een gewoonte binnen de islamcultuur, die ik nog niet kende. De moeite waard dus om dat eens mee te maken.

Bij onze aankomst werd meteen duidelijk dat het hele gezin had uitgekeken naar ons bezoek. Hun gastvrijheid viel ons onmiddellijk op.

Na het heerlijke 5 of 6 – gangenmenu, werden nog eens extra verwend door de familie. Iedereen ontving een ‘goodie bag’ met enkele souvenirs van Izmir. De vrouwelijke collega’s kregen op de koop toe ook nog een paar pantoffels. Dat was een zeer aangename verrassing!!! Woorden schoten tekort om Elif en haar familie te bedanken.

Deze eerste dag in Turkije was méér dan SUPER!!!

Op naar morgen...

 

Dag 2. 28/10/2012
Na ons buikje lekker gevuld te hebben , waren we er weer klaar voor. Een stevig ontbijt was wel nodig want we hadden een rit van 3 uur voor de boeg. Een tijdje rijden om dan aan te komen in Pamukkale, een klein dorpje gelegen in Denizli. Dit was zeker één van de hoogtepunten van de teambuilding. Met de collega’s hebben we daar kunnen genieten van een ongelooflijk mooi landschap. Doordat er door Pamukkale water van 24 graden stroomt met veel calcium, zet zich dat af op de rotsen . Daardoor krijg je een mooi wit uitzicht. Het was zijn drie uur rijden dus zeker de moeite waard! Naast het mooie uitzicht hebben we er ook kunnen genieten van een vruchtensap, vlak aan de bron waar het warme, calciumrijke water naar de rotsen stroomt. Deze plaats hadden ze tevens omgebouwd tot een heus zwembad waar je kon relaxen.

Na onze versnapering hadden nog enkele collega’s de kans gehad om even pootje te baden in de ‘terrassen’ van Pumakkale. Deze waren natuurlijk gevuld met lekker, warm water; genieten maar… Na ons bezoek was het tijd voor ons middagmaal: een lekker koud & warm buffet! Hier hadden we de keuze uit koude en warme gerechten zoals gebakken kip, gebakken patatjes, pasta,… Ideaal om weer op krachten te komen voor het vervolg van de reis. Het vervolg was een bezoekje aan het centrum van Denizli. Hier werden we eventjes losgelaten om wat winkeltjes te bezoeken. Altijd leuk om met wat souvenirs thuis te komen.

Rond 19.00 werden we verwacht bij een gezin dat ons van een avondmaal ging voorzien. Ook dit gezin was zoals de vorige avond, zeer gastvrij. We werden met open armen ontvangen en werden voorzien van enkele lekkere, Turkse gerechten. Omdat het zo gezellig was, hadden we de tijd niet meer in het oog en was het al 21.00. Tijd om onze terugreis in te zetten naar het hotel. Daar konden we genieten een goede nachtrust die nodig was om ons weer klaar te stomen voor de volgende dag!

 

Dinsdag, 30 oktober 2012, de laatste dag voor ons vertrek vanuit the Turkish Aegean Pearl. Een welverdiende naam voor Izmir vanwege de bezienswaardigheden, het klimaat en de multiculturele samenleving.

Na het ontbijt in het hotel in Kusadasi, een stad in de provincie Aydin, hadden we nog ongeveer 2 uurtjes om te gaan winkelen. We vonden een leuk winkelstraatje waar we allerlei souvenirs, kruiden, nootjes, e.d. konden kopen.

De tijd vloog er voorbij. Het werd tijd om terug te keren naar het hotel, want om 11u00 moesten we het hotel verlaten.

Na de check out vertrokken we met de bus die ons kwam halen richting Selcuk, een stad in Izmir. Op het programma stonden de bezichtiging van de ruïnes in Efeze, het bezoek aan de Sint-Johannesbasiliek en the house of Virgin Mary gepland. Dat beloofde dus heel wat geschiedenis- en cultuurbeleving.

We hielden een tussenstop bij het kolossale mariabeeld. Enkele leerkrachten onder ons vergeleken het beeld met het vrijheidsbeeld van Amerika. Na een groepsfoto met het beeld op de achtergrond hebben we onze rit verdergezet in de richting van Efes, Efeze, of zoals in de klassieke oudheid werd genoemd Ephesos.

We kwamen aan bij de ruïnes. Er viel heel wat te zien en te leren in dit archeologisch gebied. Want Efeze was een stad in de Oudheid waar eerst de Grieken en daarna de Romeinen zich hadden gevestigd. Onze gids gaf ons een zeer uitgebreide rondleiding in de antieke stad. Dankzij de uitleg van onze gids en de bezichtiging van de ruïnes konden we heel wat elementen uit de Oudheid herbeleven.

We zetten onze rit verder. De bus reed langs velden met mandarijnen- en citroenenbomen. De drang om te chauffeur te laten stoppen en mandarijnen te plukken werd bij enkele leerkrachten heel erg groot. Maar helaas hadden we de mogelijkheid op dat moment niet.

Voor het middageten bezochten we een atelier waar keramieken potten en vazen werden gemaakt. We konden deelnemen aan de workshops en zagen zo hoe de potten en vazen tot het eindresultaat kwamen. De eindproducten waren heel erg mooi. Het atelier werd nabij de mandarijnenbomen gelegen en ook in de tuin van het atelier stond er een mandarijnenboom. We plukten mandarijntjes om na onze lunch op te eten.

De Sint-Johannesbasiliek werd onze volgende stopplaats. De basiliek heeft zijn naam te wijten aan de apostel Johannes. Er zijn aanwijzingen die aantonen dat de graf van Johannes de apostel zich werkelijk in deze kerk bevindt. De basiliek is nu een museum en kan door toeristen worden bezocht.

Tegen de avond bezochten we the House of Virgin Mary, een absolute aanrader… een plek waar je tot inkeer kan komen. Er wordt beweerd dat de heilige maagd Maria haar laatste jaren in dat huis heeft doorgebracht. Het huis bevindt zich hoog in de bergen in een zeer rustige, vredevolle en erg mooie oord. Nu is het een plek waar de pelgrims op bedevaart gaan.

’s Avonds reden we de stad in voor het avondeten. Tijdens het avondeten werden we vergezeld door de eigenaren van het atelier dat we hadden bezocht.

Het werd stilletjes tijd om te vertrekken naar het Hilton, maar eerst nog een groepsfoto.

Weer een leuke, leerrijke dag achter de rug.. en ook vandaag konden we genieten van het mooie weer. Er viel geen druppel regen, terwijl het de nacht ervoor enorm regende en zelfs bliksemde.

Ga terug

Reacties